Sesleniş/ Nurgül Yüksel

reklam
01 Haziran 2020 1

Seni sevmemin hazzı içinde sesleniyorum sana
Dinle beni.
Sesi yalnızca ve yalnızca uzaklardan duyulan;
Ve hiçbir gözün yakalayamadığı bir alageyik gibi.
Ormanın ortasında beklerken kendimi
Seni çağırıyorum, uzağıma seni
Sessiz; vakur ve yorgun…

Gün doğana kadar seninle oturup hiç bıkmadan konuşmak isterdim
Sedef çiçeklerinden,
Bir çocuğun oyunlarından
Ve telaşından insanoğlunun.
Seninle ben ayrı bir zaman çizgisinde yaşıyormuşuz gibi
Büyük insanlığın yanılgısından.
Seninle ben;
Kederlerin öte yakasında
Acı yollarından geçerek mutluluğun Dünya’yı anlıyormuşuz gibi.
Ben seni ta ötelerde buldum
Bir rüzgârın taşıdığı küçük yaprak kırıntılarını İzlerken
Ve de dolaşırken Büyük caddelerin birinde

Şimdi uzaklardasın yine
Ormanın yalnızlığında; bir alageyik gizemini duygularının
Anlatırken suya sesleniyorum sana
Dinle beni!
Çünkü ben,
Sana gelmek için
Dikenlerini gülün ağzımla parçaladım.
Ve hiç ağlamadım.
Şimdi gider gibisin
Ben senin için ağlıyorum bu gece
Sesim uzaklarda
Yakınındayım bu şiirde
Dinle beni

Avatar
Ebubekir Emre Men Diğer Yazıları
BENZER KONULAR
YORUM YAZ

Avatar
Hacer Aktaş

Sevgili Nurgül, kalemine sağlık. Çok güzel bir şiir okudum sayende. Teşekkürler…