Ölürüm/ D. Kağan Ünalan

reklam
01 Haziran 2020 0

Saat gecenin sonu ile sabahın başlangıcı suları.
Dışarıya baktım ve; en sevdiğim.
Birde ay büyülemez mi bu güzel havayı?
Ölürüm…
Hemen kaptım paltomu çıktım ayazın ortasına.
Sisin görüş alanıma etkisi büyük;
İki üç adım ötesi, muallâk.
Mükemmeliyet derecesinde bir sessizlik hâkim.
Ağzına kadar sakinlik dolu evren.
Ölürüm…
Bu yere inmiş bulutların üstünü görebiliyorum.
Dolunay ışığıyla renk verirken gökyüzüne,
Bulutlar göstermek istercesine ihtişamı
İnmişler var güçleriyle.
Birde yakmışım ki cigaramı;
Ölürüm…
Sisin içinden yükselen dumanlar var,
Bana aitler.
Biri sigaramın dertli grisi,
Diğeri nefesimin kirli beyazı.
Bu ikisi olmasa zaten,
Ölürüm…
Mırıldandığım dizeler pek yabancı gelmiyor,
Sanki asırlar önce yazılmış bir şairin elinden.
Yaşadıklarım oysa şuan, hem de şu vakitte.
Sessizliği bir araba bozuyor ağır hareketlerle,
Beni görüyor ve yasak bir u dönüyor;
Şüphesiz deli sanıyor garibim beni.
Ölürüm…
Kimse bilmiyor yine ne yaptığımı,
Çoğu yatakta sanıyor uyumakta.
Çoğu uyuduğumu bile sanmamakta.
Bense onların hiç bilmediği ‘Ben’ ileyim;
Dolanmakta.
Mutlu gibiyim sanki, e o kadar berrak hava.
Ölürüm…

BENZER KONULAR
YORUM YAZ