Mevsimsiz Özlem/ Jana Med İnanç

reklam
01 Haziran 2020 0

Unutmak istesem bile
annemin oyasız tülbendi hatırlatırdı

işte yine ömrüme yerleşmiş
iki travmatik mevsimin sesleri
ve özlediğim o kalabalık yanlarım
bir nehrin kalbine gömülmüş ayrılıklar toplamıyız
acıyı gömmek istercesine
sandıklara kaldırdığım fotoğraflar
gün yüzü niye bu kederi kucaklar ki
Yakamoz türküsü neden hep senin suretinde söylenir
ah benim hiçbir özlem türküsüyle avunamayan yüreğim
gülüşüyle avunduğum! Nerdesin?

Gidemez oldu ayaklarım
altı metrekare parsellenmiş betondan bir eve
ve ellerim hiç okşamıyor buğulu fotoğrafları
neden buza kesmiş bir kış akşamında
gözlerim gözlerine teğet

ben diyorum ben!
Göğsümde iki koca mezar taşıyorum
kışın çıplak ve soğuk odalarında
annem tülbendine boncuk işleyeli
gözlerine gamı örteli yirmi milyon yıl oldu!

Gülüşün diyorum
hani bir daha can bulsa soluğumda
kayıplar şehrinden geliyorum
eksile eksile büyümek
ne demek anlatamıyorum!

BENZER KONULAR
YORUM YAZ