Her Şey ve Hiçbir Şey Kadar/Şiir/Yakup Diker

reklam
18 Haziran 2020 0

HER ŞEY VE HİÇBİR ŞEY KADAR

Giderken hayattan kopan rüzgarlar vardı
Çamurlaşmış düşler yurdunda.
Giderken birçok şey eksik kalırdı
Oturdum ve yazdım tümünü beyaz cümlelerle.
Aşkın tüm sözlerini parantezlere sığdırdım
Ekmek aradım yoksulun sokağında.
Yaşımı unuttuğum çok olmuştu
Fakat oyuncaklarım tükenmemişti henüz.
Ezberim kutsal kitapta geçen
Peygamber isimlerine yetecek kadardı
Birkaç ayetten farklı anlamlar çıkardıysam
Bilinsin bu benim hatam.
Gece lambasına bakıp kurduğum hayalleri
Ve balkonlara tırmanmaları saymazsak
Zeki olduğum söylenemez
Böylesi düşünülemez bozkır baharında…

Giderken hayattan kopan rüzgarlar vardı
Birçok şey saymakla yetindiğim.
Örnek vermek gerekirse yağmur
Örnek verilmeyecekse geç kalmış taşlar.
Bazı duyguları dibine kadar yaşadım
Dibine kadar yoruldum zihnimin sokağında.
Bir insan ne kadar sevilebilirse işte
Bir insana ne kadar nefret duyulursa.
Mümkündür büyümedim
Karanlıktan korkmadığımı saymazsak.
Elmayı şiire tercih edenler tanıdım
Yadırgamadım aç bir çocuktu.
Ne Fuzuli divanında bir heceydim
Ne de ıssız ve mistik bir gece.
Bilirdim her insanın hikayesi büyüktü
Yazılmamıştı , yazılmayacaktı…

Giderken hayattan kopan rüzgarlar vardı
İsimlerini saymazsak tanımadığım denizlere doğru.
Üç yaşımda olduğumu zannederdim
Bazen ise sadece dokuz.
Dizleri kanadıkça çocukların
Savaş nedir bilmezlerdi
Ben de bilmezdim , bilmemeyi isterdim.
Unutulurdu fakat
Her ağaç bir zamanlar sadece topraktı
Her aydınlıkta görülemeyecek karartılar vardı.
Yıldızlara uzama imkanlarım oldu
Tüm imkanları
Sessizlikleri sıraya dizmek için harcadım…

Ve işte
Ruhumda lacivert bir ağıt büyüdü
Vakitsiz ölen tüm kuşlar için…

YAKUP DİKER

BENZER KONULAR
YORUM YAZ