Ayrılık Burada Değil/ Serap Kanay

reklam
25 Mayıs 2020 0

Özlersiniz hani uzakta diye ama zaten göresiniz gelmişti iki hafta geçince.

Şimdi ne oldu? Dokunmak güzel yüzüne kızının, saçlarını okşamak sevecen, sarılmak, hepsi hâlâ hasretin. O küçük dapdadlı, cıvıl cıvıl kuzuyu kucaklamak, kırmızı dolgun yanacıklarından öpmek, kıvırcık saçlarını karıştırmak canını sıkarcasına.

“Sana benzedim anne olarak,” dedi kızım.

“Durup durup, çocuğu öpüp, okşayıp canını sıkıyorum,” diye ekledi ve öptü yanağından o televizyon izlerken, oğlan da elinin tersi ile sildi.

“Bak gördün mü anne?” dedi kızım bana dönerek, telefonun küçük ekranını oğlandan kendi yüzüne çevirince.

“Sildi. İstemez.”

Ve gülümsedi.

Zaten uzaklık zor. Dört yaşına gelen kuzunun büyümesinde kaçırdığım neler var diye yerinirken bir de COVID-19 çıktı şimdi. Kapattı sınırları bedenlerimiz gibi. Bilinmeyeni çok, doğruluğundan şüphe çok! Korku saldı içimize. Sokaklarda bağırmak isteyenimizden zaten hep evde oturanımıza kadar sorguluyoruz. Sorguluyoruz ama bir yandan da ağızlarımız bile kapatıldı. Takmak zorundasınız dedikleri maskelerle adeta sesimiz kesildi, itaat ediyoruz. İtaate teşvik ediyoruz hem birbirimizi, ailemizi, yaşlılarımızı, sevdiklerimizi.

E özlem ne olacak ya hasret, sarılmalar, güzel kızımın yüzüne dokunmak, kuzuyu öpüp koklamak, anacığıma sarılmak, canım babamın bayramda elini öpmek?

Üstelik kızım elmayı bir zamanlar benim ona kesip yedirdiğim gibi keserek yediriyormuş oğluna “ Böyle de senin gibi anne oldum,” dedi bıçağı tutuşuna kadar aynı.

Bütün bunlar ne olacak bu belirsizlikte?
Uzaklık değil mesele çünkü ayrılık burda yani yürekte değil.


Ayrılık Burada(Yürekte)Değil
2/3 Mayıs 2020

BENZER KONULAR
YORUM YAZ