Üzümler / Devrim Horlu

 

 

Sen birini öpmeye eğilirken

ben üzümleri düşünüyorum

 

Elimin kağıt yırtışını

Yırtılışın o kirli sesini

Ucunu sivriltip toprağı eşelediğim söğüt dallarını

Diken uçlarını, kör makasları, çamurlu mahalle yollarını, önüne kum yığılmış inşaatları

 

Sen birini öpmeye eğilirken kara üzümler olup eziliyor ellerim

Sesimden küller fışkırıyor, ucu yanmış sivri dallar

 

Sen birini öpmeye eğilirken

Batmayı öğretiyorum dikene ve bu çok kolay oluyor

Saçlarım kırpılıyor,

tırnaklarımı keserken parmaklarım kanıyor, ipimin ucunu çakmakla yakıp azaltıyorum kendimi

 

Sen birini öpmeye eğilirken

Çayırlar ve toprak bana uzanıp göğü izliyor

Sıra bizde diyorlar bunu yaparken

 

Sen birini öpmeye eğilirken

Elekten geçip inceliyorum

İçimde bir kum yığını yükseliyor

Mıcırla ve solucanla doluyorum

 

Sen birini öpmeye eğilirken

Üzümleri düşünüyorum

 

Ağzımda bir ekşi çekirdek eziliyor

 

 

 

Fotoğraf: https://bit.ly/2K49p4w

1 Yorum Üzümler / Devrim Horlu

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.