uzağı yırtan mavinin dili / Dilruba Nuray Erenler

toprağın eskil bakışı
bentler yıkıyor varlık saatine
tüm düzlükleri bir dağa yamaç
doğurup duruyor kök hücreleri

insanlar geçiyor gürültü çarşılarından
harfler ovuyorum kıvrımlarında
“toy bir tığ gibi dik”

zor olan her şey
uzağı yırtan mavinin diline benziyor
kaybolan bilyelerde parmak izleri

yağmurlarını saklıyor aç karnıyla dünya
çalıntı banka cüzdanlarıyla
iman tazeliyor birileri
ipek kaftan giysileriyle
sultan sofralarında

oysa onun azı yok
sabah neşesi sudan telaşında
aydınlığa mührü vuran çelişki
üstü başı toz pembe bir mevsimlik düş

içimde
sarı hanları ile Anadolu
mahrem salıncak
kanımı sulandıran nehirler ortasında
tüyden hafif uykulu yaprak
söz geçiremediğim acılarıma benziyor

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*