Tren Rayları / Deniz Zeybek

 

Gece tren raylarındaki çığlık,

Bir daha yanamayacak olan mum gibi eriyor.

Sırtımda taşıdığım yüklerle,

Trene yetişmeye çalışmadan yürüyorum raylarda.

Gökteki ışıklı cisimlere rağmen,

Yüreği kuzeyde kalan güney yolcusuyum.

 

Zaman açmış kollarını,

Her geçen dakikada geri çekiliyor.

Ayaklarımdaki yorgunluk aklımda.

Nasıl ulaşabilirim ki zamana?

 

Raylar uzadıkça uzuyor.

Gazete sayfalarında düşlüyorum hayatımı.

Kolalı gömlek inceliğinde,

Bir etek sadeliğinde,

Kendimle ancak böyle bütünleşiyorum.

 

 

 

Fotoğraf: https://bit.ly/2tybKiG

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.