Tren Rayları / Deniz Zeybek

01 Temmuz 2018 0

 

Gece tren raylarındaki çığlık,

Bir daha yanamayacak olan mum gibi eriyor.

Sırtımda taşıdığım yüklerle,

Trene yetişmeye çalışmadan yürüyorum raylarda.

Gökteki ışıklı cisimlere rağmen,

Yüreği kuzeyde kalan güney yolcusuyum.

 

Zaman açmış kollarını,

Her geçen dakikada geri çekiliyor.

Ayaklarımdaki yorgunluk aklımda.

Nasıl ulaşabilirim ki zamana?

 

Raylar uzadıkça uzuyor.

Gazete sayfalarında düşlüyorum hayatımı.

Kolalı gömlek inceliğinde,

Bir etek sadeliğinde,

Kendimle ancak böyle bütünleşiyorum.

 

 

 

Fotoğraf: https://bit.ly/2tybKiG

Deniz Zeybek
Deniz Zeybek

Diğer Yazıları

3 Şubat 1998’de karlı bir sabaha uyandım. İstanbul Üniversitesi Gazetecilik bölümü öğrencisiyim. Toplumun sorunlarını sorumluluğumda hisseden bir varlığım yani. İnsanlar havai fişek patlattı; bedenim yara aldı, kalbimin kuşları öldü. Acıyı hissettim, edebiyatta şifamı aradım…


BENZER KONULAR
YORUM YAZ