TERK EDİLMİŞ CIVILTILAR/ Ayfer Karakaş

Sonra bu tas bu tarak kendim oluyorum
Giriyorum bir valize gitmek belası
Şaşı atlarla rüzgara yetiyorum
Biliyorum ki sonbahar ardı güzellik

Uzuyor yüzüm geceyle gevelediğim şarkı
Sustuğunda omzuma batan diken
Belki diyorum suç değil gülüşmeler

Uzak bahçelerin düşüyle uyanıyor karanfil
Kokusu koynumu boyuyor gümüşe

Seyyar iplikçiler geçiyor sokaktan
Söküğüm geliyor aklıma

Yaptığım bunca tantana bunca kavga
Dilimi devşirmek için katmer güller ardından
Seçtiğim yol aşina bir yapı

İçimi oyuyor bu anaların başındaki oyalar
Gelin diyorum kuşlara gelin sabahlayalım
Terk edilmiş cıvıltılar buluyorum şakağımda

Aynaya bakıyor deliler aynada sessizlik
Kırılmış taraklar taramıyor saçlarını çocukların
Suslara düşüyor çığlıklar

İp üzerinde bir intihar telaşı
Yapma uzar ovalarda ömrün
Çiçeklerde kokun uzar
Tutar bir değirmeni bozar su
Akşama kuşlar uçar

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.