Talihsiz Kil Cüceler / Devrim Turgut

Bulanık boşluklara düşüyor
Trajik yüzleriyle
Talihsizliğe saplanmış
Kil cüceler

İki gülüşme arası bir insan ömrü
Buza keser gözleri
Arpa boyu büyümez tebessüm
Kefene sarılı gece bekçileri gibi
Elde kandil döner durur şaşkınlığımız

Geçmişi bilmekle yetiniyor bilginler
Uzun bir alıntıya dönüşüyor yarın
Her bir cümleye bir sureti düşüyor
Kimi sessiz kimisi kimsesiz
tapınak gözcüleri haykırıyor
Kil cücelerin göçünü
Kıvamsız bir acıyı gömüyor içime
Dilsiz olanı
Yakıyor tüm sırlarını varlığın
Dokundukça çözülüyor toprak

Suya doğru kader çizgilerini
Damarlarına ölüm kesiklerini atıyor
İçlerindeki en talihsizi

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.