Sürekli Geri Planda Kalıyorsun Roilya/ Arsen Everekliyan

reklam
01 Şubat 2020 0

kara cümlelerin içinde kaybolup gidiyor günler
bir çift uykulu göz tek bir yürek
önü açık hasret uzadıkça uzuyor
yüksek kaldırımlara esir fular ve son söz bükücü
donmuş şelalenin altında mızıka çalan çocuk
senin körpeliğin kaç kurşun eder…

savruldu umut
çıplak kaldı geceyi dişleyen yarasa
ne çok aksayan yönlerimiz varmış meğer
aşk ve toprak biçimini aldı
şükür uyandı fare
düşlerde bir düş daha kırıldı
kendini ölümüyle deneyimledi varlık
tanrım dedi: çocukları yaşamaya mahkum et…

sayki dünya yaşadı diplerde
güneş görmeyen balık avangarta mı çıktı adın
kurtulsaydın elimden belki yanardı ışığın
manşet kör karanlık gitme bekle dur
şimdi sen dağlı bir rüzgar gibi
basıyorsun piyano tuşlarına
seslerin iç açıcı değil insanlık…

vurdum duymaz kaba saba
her limana özel bir eğim kabaca bir yüklem
yanlış anlamalarla başlayan o bilmiş tavır
sözcükleri derleyip toplamak
bazen hiçbir anlama varmaz
bu kadar kabulsüzlük bu kadar reddiye
bulaşma sakın diyorum ama olmuyor
hangi dağa kaç metre kar olsam
tanrım ben bu aralar nasıl yağsam…

geyikler boynuzlarında bıçak taşır
avcıların alacağı olsun avcıların eli kandadır
şiir derttir bütün şairlerin sırtından atmadığı
işte ben bu aralıklarda yoruldum
roilya bana yüzünü al gel
roilya bana ellerini al gel
roilya bana kalbini al gel
roilya bana ölümü al gel
roilya kimse ölüme giderken gülmez…

Fotoğraf: Arsen Everekliyan

BENZER KONULAR
YORUM YAZ

YAZARLAR
Hüseyin Opruklu
Bilgi yok.