Sözlük / Demet Haksever

“Seni hiçbir dünya telaşına değişmedim ben.”

{Şükrü Erbaş}

şehir adlı kafeste esirdi dar sokaklar

zaman usulca kitlemişti uğultuları

aynalar hüzünlü yüzleri gömüyordu

umut hududunda bir evde yaşadım

çağı ölümün ıssızlığı tanımladı bana

bir kelime oldum dünya sözlüğünde

pörsümüş bir inançla sarıldım güneşe

kalabalıklar gölgeleri ezip geçiyordu

küflenmiş sevgiler sarmıştı yeryüzünü

dostlar birbirinin adresini unutmuştu

kabalık zarifliğin yüceliğini örtmüştü

kötülüğün elindeydi bütün ölçekler

 

her gün sayılı adımlarla yürüyorlardı

eşya sevgisi insanlığın yerini almıştı

Tanrı’nın yüzüne çarptılar kapıları

pencereleri demir örgülerle ördüler

cümleler alfabelerin üvey çocuğuydu

gözlerindeki tasa yoruyordu gerçekliği

umarsızlık göverdi yazgımın atlasında

seni hep diri tuttum ölü dağarcığımda

kuşlar elemle göçüyordu bu diyardan

kargaşalarla doluydu toprağın üstü

kimse anımsamazken dünkü üzüntüyü

ben umudun en gür yerine çizdim yüzünü

 

 

Fotoğraf: https://bit.ly/2LuX0rl

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.