Sırat Köprüsü / Hicran Aslan

 

 

Onu sessizliğinden

Öldürmek isterdim en çok

Girme içeri!

Beklemeye kapı yapardı beni

 

Yazdı manifestosunu

Çim değil toprak değil yol oldu ayaklarım

O asfalt fotokopinin

Tabanlarıma çizdiği şiddetten

Dallı budaklı ağaçlar inşa ettim

İçime yüklenen her şeyle hesaplaşmaydı bu

 

Bir çıkrığın sesi nasıl heyecanlandırırsa toprağı

Yandı kıvrandı acıdan at yol boyu

Varıp nalını değiştirmeyi öyle çok kurdum ki

Nalbant kalbime mıhlandı

Kulak arkamdaki sırat köprüsünü götürdü

Yüzüne düşeceğim cehennemin dehşet buğusu

 

Demir taban yağ dokulu görevliler

Girme içeri!

İnkâr ettiğim gün

Yollar konuşmayacak benimle

 

 

Fotoğraf: https://bit.ly/2odMlrN

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.