Sessizlik / Ayfer Karakaş

 

dokunduğum her şey yapboza dönüyor ellerimde

sevinç kelebek ömürlü

gözyaşı ezberim

yanımda durmak karanlık giymeyi gerektirir

bu yüzden her şey karşımdadır benim…

 

kül kovasında kibrit kutusu

içinde yanmamış bir çöp bırakmadık

köpeğinden ve dedenden sakladığın

balonunu alıp geldiğinde

antika kupalarım var artık

 

köprüler eski

sular rafine

o topraklar kurudu

o kökler iyice çekildi içine

o nehirlerin kolları yok artık

kimse duaya çıkmaz oldu

temiz aminli çocukları önlerine katıp

 

kimse bulutları gözlemiyor

ve yağmurlar beklenmiyor artık…

 

ağacın arkasında bir fil

kafası kumda bir kuş

iki şahıs arası çekimleniyor

cümleten bilfiil

görüyorum görüyorsun bitmiyor

sandıklarda yakılmış avuntular

dizilmiş birbiri ardına susuntular

sustuk.

bu sessizlik çatlayacak gibi değil…

 

 

Fotoğraf: https://bit.ly/2K8AiEK

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.