Sessiz Müze / Deniz Zeybek

 

Yağmurlu bir müzenin kapısındayım;

Bekçi ağlamaklı,

Müzenin merdivenleri insan ayağına hasret.

Vicdanım bekçide, gözlerim odada.

Varlığımın yalnız kumrusu,

Oyulmuş patlıcanın içine saklanır.

 

Yastık içine gizledim;

Doksanların şarkılarını, dizilerini.

Bekçi uyurken

Müzeye çırpacağım hepsini.

 

Annem hiç tatmadığım bir yemek kokuyor.

Senin saçından şairlik damlıyor.

Bense hüzün olup,

Dut renginde ağlıyorum.

 

Şiirlerindeki kızı ararken,

Harflere bürünüp

Senin kurallı dizelerine

Devrik cümle olmaya geliyorum.

 

Gözlerinde müze sessizliği,

Yalnızlıktan değil,

Kelimelerin kalabalığından.

 

Gülüşün en derinlerden,

Elin dalgalardan çarpıp geldi.

Sen bana çarptın,

Ben seninle çarpıldım.

Sessizdi müze, çarpıştık bekçiyle

 

Fotoğraf: https://bit.ly/2IPoLu4

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.