-/ Reşit Kayar

Oldum olası elmaları sevemedim

kokusu gelince Halepçeli bir çocuğa dönüşüyorum,
Ardından ruhumun ölümüne şahit oluyorum
Annemin kollarında.
Hele ki bir elmanın
bir yarısı hiç olamadım
Isırılmış bir elmayı görünce
Adem ile Havvadan kalan suçun
Bir piyonu olarak anımsıyorum kendimi.
Dünyan, bir ölüm sandalı Tanrım.
Yarattığın meyvede bile ölüm kokusu…
Şiirin dünyasında öyle midir halbuki;
Doğmayan çocuk bile yaşar,
umut hep ayakta, direnir,
Ölen Zarifoğlu
Altını çizdiğim bir cümlede hala yaşıyor,
Nazım’ın kalbinin yarısı hâlâ çinde,
Ütopya cenneti vaat edilir uzaklarda.
Bağışla Tanrım
Senin dünyanda yaşayıp
Şiire inanmayı seçtim…

 

Fotoğraf: https://bit.ly/2HhvHzp

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.