-pruva neta- / Gönül Çakı Akveç

dümen viya kaptan!
hiçbir göç dönmez demedim mi
demedim mi bize ölmek;
ıslak bir yorgan gibi kırk kat.

/kırk fakirle değiştirdim mutsuz zenginliğinizi/

uzaklaştıkça ölümü keşfettim
iki yana düşen dalgadır ellerim
açıldıkça yaram kum olur akar
döner seni bulur
gözlerine değer
yaram iyileşir

hüznün bir kıyıya yanaştığı gibi
biri hep bu vakitlerde kalbimi acıtır.

-ne çok hüzün biriktirmişim ağlarımda
yalnız lacivert bir şehir,ayaklarımın altında.

ol sevdâ
sevdâ sehpası günü!
idam güncesi bugün
vira bismillâh.

şurası okyanustur
beni sana götürür
tuzu yakıp kavurur
saçlarında söndürür.

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*