O Küçücük Sokakta Geçti Benim Çocukluğum / Tuğba Erlik

Şimdilerde gözüme küçücük gelen o kocaman sokakta geçti benim çocukluğum. O sokak öyle büyüktü ki sokağın dışına çıkmak uzaklara gitmekti, gidemezdim. Kaybolur kötü şeylerle karşılaşır, yolumu bulamam diye hiç çıkmazdım o sokaktan. Gizli saklı çıkmışlığımız varsa da hep başımıza bir olay gelirdi. Hatırlıyorum bir alt caddeden karşı karşıya geçerken arkadaşıma araba çarpmış mahalle ayağa kalkmıştı. Küçüktük kendimizi koruyamaz yolumuzu kaybederiz diye yasaktı zaten sokaktan çıkmak. Eski usul komşular hepsi birbirini tanırdı. Kimin nerde olduğu ne yaptığı büyükler tarafından göz ucuyla takip edilir müdahale edilmesi gereken durumlarda ebeveynlerin kulağına çoktan haberin gelirdi. Arka sokaktaki çöplükte kibrit kutularını gizlice toplamaya çalışırken komşu cevriye hanımın bizi anneme yetiştirmesiyle, annemin dişlerini gıcırdatması bir olur, iki gün dışarı çıkmam yasaklanırdı. Benim dudaklarımı şişirip ağlamam da bu yasaklara engel olmazdı. Büyüdükçe gazoz kapakları ve kibrit kutularının bizi tatmin etmediği zamanlarla birlikte sokaklar az biraz daha küçük gelmeye başladı. Bir kaç sokak ötedeki okula yalnız başıma gitmeye başladığım dönemler..
Okula ulaşmak için karşıdan karşıya geçerken bir kaç insanı beklediğim o kocaman cadde. Geçenlerde o caddeden geçtim hiç de o kadar büyük değilmiş. Bir gün bir arabaya binerek geniş çamurlu yollardan geçip beş katlı bir binanın önünde durduk. Yeni yaşayacağımız evle başlayan, çok caddeler çok sokaklar değiştirdik. Çok kişiler ekledim hayatıma çok sevdiğim kişileri eksilttim.. İstemeyerek ya da kendi rızamla. Sokaklar değişti kişiler değişti bazen de aynı kişiler yine aynı sokaklarda gezdik. Şimdilerde başka sokaklarda gezmemize engel yok, yasaklar çoktan kalktı kendimizi koruyabilecek yaşa gelince , bizi koruyacak konu komşu da çekildi köşeye.
Kim bilir belki onların da başkalarının elleri üzerinde şimdi. Büyüyünce sokaklar küçüldü de dertler büyüdü. Önceleri uzaklara gidememenin yerini, şimdilerde ağzına kadar insanlarla dolu sokakları bırakıp, başını alıp uzaklara gitmek aldı.
Çocukken içinden çıkamadığımız sokakların yerini, içinden çıkamadığız dertler alınca sokaklar gibi bizde ufaldık, yalnızlaştık.

1 Yorum O Küçücük Sokakta Geçti Benim Çocukluğum / Tuğba Erlik

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*