Neden Severiz?

Ne sorgusuz sualsiz güvenmeli bir insana, ne de şüphe ederek yaşamalı… Bize sunulan, kimilerine göre kıymetli olan bu yaşamı birbirimizi sorgulayarak geçirmek ne derece doğru? Şüphe ederek kendi hayatımızdan çalarız sadece… İhanet eden eyvallah der ve gider. En büyük avuntu da ben tahmin etmiştim olur, o da avuntu olmaz zaten…

Evet tebrikler tahmin etmiştiniz. Peki önceden şüphelenerek ne elde ettiniz? Şüphe duyduğunuzda karşınızdakinden vazgeçmediğinize göre en mantıklısı oluruna bırakmak değil mi? İnsanlarda olan aldatılma korkusuna anlam veremiyorum. Aldatılmanın kötü olduğu kadar iyi tarafları da vardır, gerçeği görürsünüz. Ne kadar değer gördüğünüzü görürsünüz. Gerçi bir insan başka bir insan için ne kadar değerli olabilir o da başka bir tartışma konusu…

Bir insanı neden severiz? Bize kendimizi iyi hissettirdiği için ya da bizde güzel duygular uyandırdığı için… Yine söz bize yani kendimize geldi. Sevgili Nietzsche’nin bu konuda söylemiş olduğu, benim de çok sevdiğim bir sözü var: “Sevdiğiniz insanları düşünüyorsunuz ama daha derine inin; sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz. Siz bu sevginin içinizde yarattığı duyguları seviyorsunuz…!” O zaman hiç karşımızdakini de kendimizi de kandırmayalım, işin özü herkes en çok kendini sever… İyisi mi şüpheleri ve güvensizlikleri bir kenara bırakıp hayatımızda bizi mutlu eden ne varsa yanımıza alıp ne kadar yolumuz olduğunu bile bilmediğimiz hayatımıza devam edelim.

12 Yorum Neden Severiz?

  1. en çok sevdiğim yazılar bugüne değil geniş zamana yayılan yazılar.. kalıcı yazılar.. öyle bir yazıyla tanıştım, yazanıda çok çok tebrik ediyorum, yüreğine sağlık :)

  2. Sevgili Dilek;
    Aynı duygular içinde olmamız beni mutlu etti. Teşekkür ederim yorumunuz için. Sevgiyle kalın…

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*