Ne Zaman Gülümsesen Bahar Edersin Kışları / Zabit Karaköse

 

 gözde’ye…

 

kestane çiçeği saçların

uyku dağınıklığında ıtır

kestane renginde ve

simav dağlarından esen

 

bir daha de! kara talebe

ellerini tutsam zil çalsa

bir biz kalsak alfabede

anılar hayattan da kısa

 

dünyanın dünyadan en uzak fotoğrafına

sığmayan bir aşk; umman soluk mavi

 

belki çeyizinden daha manidar

yanağında nakkaş resimleri

 

şark’ım gözlerini açtığın yöndür

bursa… afyon… izmir şehri

 

eski bir türküde esrik bir şiir

sesinde hâla o mektep rengi

 

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.