mrs. hiç’kimse / Aylin Özer

 

anlamın kayboluşunu anladım yitik yüzlerin sersemliğinde.

caddeler boyu sokak köpeklerini emzirdim sıra sıra.
köhne binalara gizlenmiş ayyaşların saçlarını okşadım merdiven başlarında.
hiç sevilmemişleri sevdim.
hiç sevilmemişlerin annesi,
hiç sevilmemişlerin sevgilisi,
hiç sevilmemişlerin kedisi oldum.

yalnızlığım;
burçlara sıkışmış bir yıldız varoluşu,
leon’un süt kokan nefesi, mathilda’nın çiçeği,
ışıklı kumbaraların iktisat teoremleri,
patiskanın kasnağa düşmüş melodisi,
belki de nilgün’ün düş bahçesi…

anlamı bıraktım iki b/ölüm arasında bir şiirde.
kimse anlamadı satırdaki boşluğu.
üzerine sarhoş şiirler yazdı kıldan şairler
d/öl yağmurlarında sele kapılan kadınları hayal ederek..
savundular namusu fütursuzca bay hiçkimseler…

anlamın kayboluşunu anladım yitik yüzlerin sersemliğinde.
y/üzüme konan bir hiçkuşu’nu öptüm her gece.
anlama geldi hiç sevilmemişler.
rahimdeki çocuğun adı: mrs. hiç’kimse

 

 

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.