Melekler ve Kadınlar / Çağatay Dörtyıldız

Rüzgârın seslenişinde arardım seni

Sabaha doğru, Eylül’de

Uyumak için içer ve düşünürken

uyanık kalırdım bir süre

Servetini kağıt helvalara kaptırmış çocuk gibi

unutamadım kimliğimi bırakarak

bozuk paralarım cebimde,

Kadıköy vapuruna binişimi

Herkesin acısı kendine

Bu yüzden pembeleşen yanaklarına yazarken

tırnaklarımın izi durur avuçlarımın içinde

Şehirlerin en yoz mahallesinde yürümek bir

Keyiftir sevgilim.

Kanlı yollar çizer kaderleri

Torbacılar yürür sokaklarda, çocuklar gizlenir

Ve hiç doğmaz bu dünyada

Şekerler erir

Kokain çizgilerinin sehpalarında.

Umut denen şeyi yadırgama

O ki ummadığın anlarda beliriverir

Bir kurusıkı tabancanın namlusunda

Uykuya dalar gardiyanlar

Tutuklular türkü mırıldanır

Ben şarkılar söylerim koynunun zindanlarında

Yeniden hüküm verilene dek

masumu oynarım.

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.