Kül Zamanlar / R’Ulaş Karakuş

 

tanrının yer yüzüne bağışladığı

denek hayvanlarıyız hepimiz,

evet, bahşedilmiş varlıklarız aslında,

amma velakin sonunda

başlangıç noktamıza dönüyoruz koşar adım.

harita da pusula da kâr etmiyor yani.

yolun başı bir anne kucağı

sonrası birkaç el kürek toprak;

silinip gitmek işte…

soluksuz

bir ara verecektim ki

gene elim gitti yazdım,

hiç gitmeyecek zannettiklerimizin yokluğu

pek bir sarsar oldu

umutlarımızın perdesini.

yaşam alabildiğine puslu;

her yok oluşun ağırlığı

kül olup yağıyor içimize.

Fotoğraf: https://bit.ly/2L0XW6O

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.