Kız Çocuğu / Emek Nisan Şahin (17 Yaş)

 

Yeşil ve yumuşak çimleri süsleyen mavi yıldız çiçekleri arasından bana bakıyordu küçük kız çocuğu. Gözlerinde, çözemediğim bir hüzün vardı. Dudakları hafif kıvrılmış, kaşları çatık… Sanki bana kızıyordu. Tam ağzımı açıp “Kimsin sen?” diyecektim ki donuk gözlerindeki o renkleri gördüm. Siyah gözleri, bütün denizlerin suyunu yüklenmiş gibi dolu dolu, “Gitme!” dedi. Henüz bir adım atmıştım ki ellerimi tuttu ve devam etti: “Beni tek başıma bırakma!” Nihayet kendime geldiğimde “Kimsin sen?” dedim. Hayal kırıklığıyla ellerimi bıraktı ve bir adım geri attı. Nasıl hatırlamazsın der gibi gözlerimin içine baktı. Bense soruyu yineledim: “ Kimsin sen, beni tanıyor musun?”  Bu soru onu nasıl incittiyse koşarak uzaklaştı benden. “DUR!” diye haykırdım.

Durdu. Omzunun üzerinden baktı ve suratıma bir tokat gibi çarpan “Ben sendim. Senin çocukluğun…” sözleriyle, kokusunu duyamayacağım kadar uzaklaştı…

 

                                                                                                       

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.