garip
garip
garip

Kırk Birinci Sokak II/ İsa Oruç

reklam
01 Eylül 2019 0

ve yine kırk birinci sokakta
afişli ve ışıksız duvar diplerine bırakılıyorum
bu saatte biraz çocuğum
biraz da evine dönmeyecek bir baba
her adım beni sana doğru itiyor
bir kalabalığın içindeki tekilliğe
biraz yalnızım burada
korkudan yavaşım, ömrümden kısa
kendisini infilak ettirecek biçimde ayarlanmış
zamanı bekliyorum
cebindeki bozuk gecede bir parçamı unuttum ben
ve uzanan eline dokunacak kadar sıcaklığım kalmadı
ama sen iyi huylar edindiriyorsun sesinle sesime
sırtımdaki ağır korkuyu indiriyorsun
bir duvar var gecenin bittiği yerde, ışıksız saydam bir duvar
gözlerin alabildiğine barikat yollarıma orada
susabildiğine mavi

özgürleştirdiğin bütün bulutlar yürüyor kırk birinci sokağın üstünde
ışıksız duvar diplerinden tutup kaldıran
bilmediğim bir sebebe götürmek isteyende onlar
beni sana ayaklandıran ve sürekli açığa vuran
her saniye işte bu tali korkular, birlikteli yalnızlıklar
üstelik alelacele yalnızlığıma doldurabildiğim
bir tek sensin
isyanımı duyduğunda kal ve dinle
gözümde mumlaşan ve savrulan kısık sesli ateşi görüyor musun
içimde tanrı’nın kendi eliyle yerleştirdiği ipince bir sızı
onu al, onu öp
cevapsız kaldığım soruları geçmeme yetecek kadar bir yol bulup
kırk birinci sokakta kendimi mavi kaderimden asabilirim

BENZER KONULAR
YORUM YAZ

YAZARLAR
Hüseyin Opruklu
Bilgi yok.