Kendine Hep Şiir Bak / Servan Erdinç

 

Bugün dünyanın yalnızlığı üzerimde

Kansere yakalanan umutlarım var

Sedire uzanmış kör kötük yatıyorlar

Belki de senin gülüşün dayandığında kapıya

İyileşmez denilen her şey ayağa kalkacak

Şurup gibi gözlerin Cahit Zarifoğlu olacak

Damarlarımızdan akacak huzurun kalbine

Çünkü sensizlik kâinata nefes aldırmıyor

 

Sanırım kalbimi sende unutmuşum

Solumun felç geçirdiğini söylüyor hasretin

İsmin dudağımın salıncağında çocuk oluyor

Üşümesin diye ona şiir giydiriyorum

Bir bilsen nasıl da seni özlüyor bulutlu gözlerim

Biliyorum umurunda olmayan bir mülteciyim

Ama gökyüzü şahit, senden başka ülkem yok

Vatanımdır bana güç veren gökyüzü güzelliğin

 

Tutsa gözyaşımın elinden mayıs kokulu saçların

Güreş Caddesi’ne melikeler tahtla inecekler

Alacaksın yıldızların aklını yerinden

Gecelere güneş olacak ölümsüz saçların

Koşacağız yüreği et görmemiş çocuklara

Birlikte dünyanın boynuna hırka giydireceğiz

Her çocuk güneşi verecek aşkımıza

Ve sen benimle aşkın sultanı olacaksın

 

Kurtar kendini gururun kollarından

İnadın zincirlerini kopar göğsünden

Vakit gece, çaresizlik yola koyulmuş diyorlar

Hayallerimi alıp götürecekler idam sehpasına

On sekiz yaşına basmamış yeşil paltolu çiçekler

Oysa daha hepsi çocuk, bakışın kadar masum

Onlar gelmeden, sen gel benim yanıma

Tüm dünya silah yerine, gül taşır ellerinde

 

Gel sen şarap, ben gözlerini içeyim

Birkaç bin yıllığına güzelleşsin Afrika

Sen gülümse, papatya tutsun umutlarım

Öksürükleri işitmesin kulakları Dicle, Fırat

Diyarbekir’i görüyorum senin boynunda

Yüzünde ise dağları sırtına almış bir Siirt

Hadi gel bana gözbebekleri cennetin gülleri

Hayır mı? Kendine hep şiir bak!

 

 

Fotoğraf: https://bit.ly/2OuppAy

1 Yorum Kendine Hep Şiir Bak / Servan Erdinç

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.