Kendime / Tuğba Erlik

 

Kim her şeyini, bilmediği kaderini şekillendirsin diye sundu ki birisine?

Kimse!

Hem de çok istediği halde.

Çünkü her şeyimi veririm dediğin an da bile “dur”ları vardır insanın.

Ne kadar teslim olduğunu sansa da.

Ayakta durmasını sağlayacak, yaslanacak bir duvar vardır hep içeride.

Çünkü insan dönüp dolaşıp yine o duvarın dibinde bulur kendini.

Değiştirmeye çalıştıkça insanları kendini çözer.

Fakat hangi yaşta olursa olsun aslında çözemediği kendidir.

Çok sevdiğini sandığı halde karşılık almadığı zamanlarda üzdüğü, üzüldüğü kendidir.

Aslında kendini sevmek için uğraşır insan, kendine, kendini sevdirebilmek için.

Çünkü bilir en fedakar, en düşünceli, en iyi geçinenlerin bile bir gün yalnız kaldıklarını.

Ve zaman hep akar, hiç geri dönmez, o gün mutlaka gelir.

Çözmeye çalıştıkça, istedikçe, değiştirmeye kaktıkça kaderini, özüne ulaşır.

Ne kadar istesede olmadığında kaçar.

Aslında kaçamadığı bir tek kendisidir.

 

Fotoğraf: https://goo.gl/r8u2Xy

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.