hasarlı gece / Çağın Özbilgi

gece! ayni kurşun geçirmezliğin betimi
göç yolum uzar, yağmura kafa tutar –densizliğin devriyesi
bengisu şiirlerimin en kanamalı yerlerinden–
karalama defterime düşer safir harflerim
sol burcumda Dionysos işlemeli şarap şişesi –dumanlı
dudaklarımda gelincik tüter
‘tüten! aslında sensin’

adını doğaçlama süslediğim nice öyküden–
hazin aldanışlar! değersiz taşınırlar –belleğime
doğanın terkisinde dengesiz yılkısı özlemlerin –titreyen
parmaklarımda hissizlik. kirpiklerimde çelik zırhlı aster çiçekleri
simyasına aldandığım bir yüzün üstüne serdiğim –karbon kağıdından
içimin valizine sızar anılar. sırrına sadık kaldığım her şeyin şerefine–
yüzümü senin yüzünden! sırnaşık bir mevsimde bırakırım
‘o yüzden! yalnızlığımın göbek adıdır: Sonbahar’

kuşlarına ekmek verip, göğüne koşulsuz bağlandığım –şehirde
keyfime gölge düşer. gövdemin kırılan yerlerine döndüğüm yerlerden–
sustuğum yerlere doğru kükreyen depremlerdir –şatafatlı
düşlerimin kaputunu incitenler. kordonuna dolanan bir cenin öfkesi –çırpındığım
yakamoz ayinindeki tende ecel. en şen şenliklerde –kusursuz aksar
seyir defterim. dilim damağım kurur –kendime susarım da
‘sana susayan! başka bir gen bencildir’

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.