Hanım’efendim’ Olana Şiir / Servan Erdinç

 

Diyarbekir çarşılarından geçiyor kalbim

Servi boylum, senin saçların hangi ırmağa akar

Babamın gülüşü benimle, yoksul değilim

Bu kentin surları kucaklarken gözyaşlarımı

Ölü buseler sıçrıyor özleminden ruhuma

Taze selâmlar alıyorum, hepsi cana emanet

Dudağıma konmuyor mavisi güvercinlerin

Fistanlarıyla çeyizlik kızlar düşler kurarlar

Akşamüstlerinde ömrümün, kirpiklerim üşüyor

Kubbesi gözlerin olan camilere girer aklım

Çıkamam sokaklarından turuncu duaların

Zemzem suyu barıştan, kardeşlikten sonra aksın isterim

Göğsümün üstünden âh! Yürümüyor çiçekler

Etrafımın kalabalığıdır yalnızlığımın çokluğu

Önüme çıkan hatıralardan kaçırıyorum bizi

Elim, kolum sevda…

 

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.