Güleyya’nın Düş Perdesi / Gülçin Yağmur Akbulut

 

 

Eskidendi o  Güleyya

çok eskidendi

kırkikindilerle ıslandığımız

kurumuş yaprakları

ufaladığımız avuç içimizde

süzülen kuşlara

saatlerce dalışımız

çok eskidendi

 

Gözlerimiz bağlanmıştı

yüreklerimiz gibi

hatta hiç sarsmıyordu

hırçın vedalar bile

vagon katarları geçmiyordu

hayallerimizin üstünden

 

Kayıp okyanusların

yosunlu derinliğine

nasıl da saklanmış

paslı bir sandıkta

çürür şimdilerde

mavi  kavuşmanın

büyülü anahtarı  Güleyya

 

Umudumuz tomurcuktu

patlamaya hazırdı

nar ekşisi baharları

ne oldu da aktı

buncu su

köprü altlarından

 

Değişen neydi ki  Güleyye

hiçliklerin peşinde

yorulur olduk

düş perdesinde

çoğul yalnızlıkların

değişmez başaktörü

 

Gözden ırayan

Özden de mi ırar Güleyya

Ey gökyüzümün nefesi

Dağ rüzgarımın

Hicaz sesi Güleyye

 

 

Fotoğraf: http://bit.ly/2xNdZB4

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.