Gözlerim Dalıyor Eski Yaza / Şerif Temurtaş

bir yaz göçüp gidiyor içimden
başaklar tohum atıyor tarlaya
kışa gidiyorum çocukluğumdan

korkuluktan kaçıp bostan tarlasına
koşuyorum kardan adama

ölümüm geliyor aklıma
gökyüzüne naralar atıyorum

fişek çıkıyor gözlerimden
usulca yatağıma saklanıyorum

sokakların gece yarısı sessizliğine dalıp
sesler atıyorum şehrin göğüne
patlıyor vardiya araçlarının egzozu

hudutları kırık kalbimin
kırağı yağmış şakaklarıma ağlıyorum

virane bir kasabada gençliğime rastlıyorum
yalandan şiirler yazıyorum
katlanmak için hayata
koşar adım çıkıyorum rüyadan

çelik çomak oynadım en çok çocukluğum
bundandır kalbimin çelik gibi olması

dinamitler patlıyor taş ocağında
ürküyor köstebekler

talan edilmiş günlerin çığlığı
son durakta inip
haykırarak yurduma kaçıyorum

sessizce çekiliyorum şiirden

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.