garip
garip
garip

Gökhan Arslan / artık kanatlarımın olmadığını kimseye söylemeyin

01 Haziran 2019 0
reklam

soğuklarda ağrıyan eski bir kırık, anımsadıkça sızlayan bir yara izi
ve acısı çok sonra, birdenbire ortaya çıkan bir dalın sıyrığı

artık kanatlarımın olmadığını kimseye söylemeyin

almıyorum denizin kokusunu, gümüş sesini balıkların
ağzını sımsıkı kapamış bir midye, kıskacı körelmiş kart yengeç
çürümüş yosunlar dolanıyor boşluğu okşayan parmaklarıma
yakamda az önce gömdüğüm gövdemin fotoğrafını taşıyorum

artık kalbimde kuru dallar biriktirdiğimi kimseye söylemeyin

ben de dünyadaydım bir zamanlar, cam kanatlı kelebek de öyle
boşaltılmış evler, akmayan çeşmeler, suskun bahçelerle birlikte
içindeydim beni kadim toprağa bağışlayan bir su damlasının
çekip gitti şarkılardan bir lâle, gönderi boş kalmış kale
kanatlarım yok işte, yok beni gökyüzüne bağlayan bir lehim
ipler çoktan koptu, soldu bir yaprağa emanet ettiğim dantel

artık unutulmuş bir cümle olduğumu kimseye söylemeyin

söylemeyin, rüzgâr sanmıştım, kanatlarımı ateş aldı
kuşlarla taşladım, yaşanmamış bir aşkın ağacını

Fotoğraf: https://www.kisa.link/LSvE

BENZER KONULAR
YORUM YAZ

YAZARLAR