ümraniye escortkadıköy escortataşehir escortsikiş izlebrazzers izleporno izle

sakarya escortsakarya escortsakarya escortsakarya escortsakarya escort

Furkan Yıldırım / Düşüncesiz Düşünceler

01 Haziran 2019 14

Düştüm… Bir yerin, bir şeyin tam ortasına. Etrafımdaki kelimeler ya dans ediyor ya da savaşıyor birbirleriyle. Hecelenemeyecek kadar ayrılar, kelime olmaya yeltenmiyorlar, kaçıyorlar.

Kimiz biz? Neredeyiz? Ne zaman geldik hiçbir yere? Hiçlikle mi savaşıyoruz? Yoksa yalnız kalmaya ant içmiş harflerin peşinden mi gideceğiz? Evet Çelka ne düşünüyorsun?

Hissettiklerini söyleyecek birini bulamamak mı? Yoksa söylediklerinden hiç birinin hissedilmemesi mi yalnızlık? Tek kalmak mı? Ya da kalabalığın içinde mi gizli? Zafer midir, yenilgi mi? Sahi, ne bu yalnızlık? Dilden dile anlatılan bir şehir efsanesi mi? Bilemiyorum Çelka, emin değilim.

Ama şuna inanıyorum; gerçek gibi değil yalnızlık, doğru gibi göreceli. Kimi zaman etrafındakiler olunca da yalnızsın kimi zaman ise olmayınca. Gerçekten anlatılabilecek bir duygu mudur? Peki ya duygu değil ise nedir?

Hıçkıra hıçkıra ağladığın geceleri, kaybettiğin hayatlar uğruna verdiğin mücadeleyi, hatta belki de hayatımıza güle eğlene giren insanların gözlerimiz dolu halde gitmelerini izlemek gibi, içimizde kopan fırtınanın tek kelimeyle anlatılması mı bu yalnızlık?

Hangimiz ne kadar yalnızız? Ölçe biliyor muyuz? En büyük yalnızlığa kim sahip? Böyle bir yarışma mı var?

Aslına bakarsak, insan doğası gereği konuşmak, anlaşmak, kaynaşmak, sevmek, sevilmek, aşık olmak, mutlu olmak, umutlanmak ve en önemlisi hayal kurma güdüsüne sahiptir.

Bir çok hikâyenin sonu gibi; kırıkgillerden hayaller, çekilmesi gerekenlerden acı, yaşanması gerekenlerden ise ayrılık… Sonuç mu? Yalnızlık.

Sorunumuz kimsesiz kalmak mı? Kimsesiz hissetmek mi? Bence sadece korku. Hayatımızda da birçok yerde olduğu gibi korku burada da var. Ölüm! Gerçekten sevilmeme! Gelecek kaygısı! Sessizlik ve karanlık!

Bunlar hayatımızdaki ufak tefek, herkesin başına gelebilecek korkular. Hayatımıza kim yön veriyor? Biz mi? Çevremiz mi? Peki ya ailemiz?

Hayır Çelka. Korkular yön veriyor. Kısacası yalnızlık hakkında en ufak bir fikrimiz yokken ondan bu denli korkmamız çok aptalca. Korkularımız ne üzerine inşa edildi? Bir fikrin var mı Çelka? Anlatayım, dinle:
Az önce sormuş olduğum soruları düşün. Belki cevabını bulamayacaksın. Zaten bir cevap peşine de düşme sakın. Alacağın cevaplar canını yakabilir. Dik durmamız gerekiyor ya hani yaşamak için. O zaman bu soruları sormayacaksın kendine. Yıkılıp, kaybetmek için çabalamıyorsan tabii.

Kafandaki düşünceyi hissedebiliyorum Çelka. Unutma ki sende benim kafamdaki bir düşüncesin neticede. Ama yine de anlatacağım. Madem benliğimiz karıştı, acı çekmek tatmin ediyor seni, anlatacağım.

Hislerimiz Çelka. Bazen bizi yalnız bırakanlar onlar olur ve bizde yalnız hissederiz. Oysaki yalan söylediklerini anlayamayız. Bazen tek kaldığımız zaman bile yalnız değilizdir. Korkular yüzünden hislerimiz yalan söylüyor bize. Çünkü yalnız kalmak istemezler, o yüzden yalnızlık hissini tattırırlar. Korkarsın, yalnız olduğunu zannedersin. Etrafındaki insanların varlığıyla değil, hislerinin sana verdiği korkuyla hareket edersin. İşte o zaman kaybedersin. Hislerin sana yalnız kalmaman için yalnızlığı aşılıyor. Evet Çelka çok karışık, ama sen bunları biliyorsun zaten. Neticede hepsi senin planın.

Her şeyi biliyorum. Hislerimi kandırmanı, aldatmanı ve oynadığın oyunları dinledim. Vicdanımı katletmeni izledim. Bu cinayete ortak oldum. Vicdanımın son haykırışları kulağımı tırmalıyor, düşüncelerimin düşünmesine engel oluyor. Yalnızlığı hislerime aşılayıp kendi safına çektikten hemen sonra, bir tetikçi edasıyla, güvenimi, acıma duygumu, hatta ve hatta sevme arzumu, beni ben yapan her şeyi infaz ettin. Biliyorum.

Bugün ben, ben değilim, kayboldum. Benliğimin içinde kayboldum. Kendimi bir yola sürükledim. Nerede olduğuma dair hiçbir fikrim yok. Zamansız bir zamanın içinde bir yerde kayboldum.

Neredeyiz Çelka? Ne yapıyoruz? Ben kimim?

Hâlâ anlamadığım bana bunları yapmana rağmen neden seninle konuşuyorum? Senden mi korkuyorum? Peki ya sen benden?

Sona yaklaştık artık ikimizde. Seni kendimden atamıyorum belki ama kendimde olmayan benin son parçalarını atabilirim bizden. Şuan son satırlarımızı yaşıyoruz belki de. Seni bu kaybolduğum zamanın sahibi zannediyorum. Peki ya değilsen? Bizi kurgulayan biri varsa? Belki de yazılımı hazırlanan bir bilgisayarın virüsüyüz. Belki de hiç bilmediğimiz bir savaşta, silahtan iki mermi sonra patlayacak kurşunun içindeki barut taneciğiyiz. Kim bilir, bunları ben yazmıyorum Çelka. Sanırım senden kurtulmam emrediliyor. Bilincim bana ait değil. Bir hayalin ortasında olabilir miyiz? Belki de bir rüya. Uyanma vakti geldi sanırım. Silahımda tek kurşun var. Şakağıma nişan alıyorum umarımki sana isabet eder ve bende yaşamak için ölürüm.

Bir saniye, benim silahım yok ki Çelka..? Pat!

Terli ve sersem bir şekilde yataktan sıçradım. Neler olduğunu ve en son ne yaptığımı hatırlamaya çalıştım. Nerde olduğumu anlamak da dahil. Evet kafamı çevirince yerde falanca bir kitabın falanca bir sayfası açık kalmış. Üstüne yatmış olduğum defterimin sayfaları buruşmuş ve üzerine yazılmış bir başlık: “Düşüncesiz Düşünceler”

Şuan hatırladım sanırım. Dün gece bir daha hiç yazamayacakmış gibi tıkanmıştım. Peki ya Çelka? Bana yardım etmek için gerçekten kendini öldürtmüş müydü? Bunları düşünmemeye çalışarak defterdeki başlığın altına yazılacak bir şey bulmuştum:

-Düştüm… Bir yerin, bir şeyin tam ortasına. Etrafımdaki kelimeler ya dans ediyor ya da savaşıyor birbirleriyle. Hecelenemeyecek kadar ayrılar, kelime olmaya yeltenmiyorlar, kaçıyorlar.

Fotoğraf: https://www.kisa.link/LSvE



BENZER KONULAR
YORUM YAZ

Avatar
Emre Gürses

Okuması zevkli ve düşündürücü olmuş. Hayali karakterde yakışmış 👍👍👍

Avatar
İbrahim Yıldırım

Çok beğendim. Sürükleyici ve iz bırakan bir eser olmuş.
Kaleminize sağlık

Avatar
Yusuf Yıldırım

Cok muazzor bir yazi olmuş cok anlamli ve guzel olmus devamini bekliyoruz.

Avatar
ahmet sert

Efsane olmus ustad kalemine saglik

Avatar
sena can

insanın dile getiremediği düşüncelerine yön veren bir yazı 👌🏼

Avatar
Bahar gümüş

Böyle güzel anlatılamazdı ba-yıl-dım 😍

Avatar
Bahar

MÜTHİŞ 👌🏿 Çok harika çok iyi bir yazı olmuş tebrik ediyorum devamini bekliyoruz senden🌼

Avatar
Mert

Mevlana zamanında kaldığını düşünürdüm yazılan yazıların hem anlam yüklü hemde düşündürücü olduğunu eline sağlık

Avatar
Şule yördem

Hayatımızı sorgulamamıza, okurken içinden kendi hayatlarımıza yön verebildiğimiz bi deneme olmuş. Devamını merakla bekliyoruz. Kalemine sağlık 🙏

Avatar
hüseyin aktı

eline koluna sağlık

Avatar
Emin Masmalizada

Tek kelimeyle ‘Harika’. Devamını istiyorum

Avatar
Bilal Habeş Yıldırım

Efsane olmuş abi okurken gözümde canlandı süper olmuş

Avatar
Anonim

Çok güzel olmuş

Avatar
Berna

Eskiden olduğun gibi şimdide en iyisi olmaya ilerliyorsun. Bir zamanlar hep dediğin gibi bir gün beni anlayan bir nesille karsılasıcam. Umarım bulmussundur. Bol şans ateş

YAZARLAR