… / Emre Er

 

 

Masumiyetimi çürümüş yalnızlığımla sarmalamış
Bir mumya gibi saklamıştım aslında

Nisan  yağmuruydu senin gidişin
Bu yuzden  ağlamalarıda sevmem
Gözyaşları yağmuru hatırlatır.

Herşeyin suçlusu sendin
Mutluluklarım örselenirken köşebaşında
Umutlarımın yüksek yerlerden kendini bırakmasının şahidiydim
Hangi geceydi bilmem  bir intihar izleyişim…

Herşeyin suçlusu sensin…
Savaş filmlerinin bile
Yunusların karaya vuruşunun yada
Bir japonun harakirisinin bile suçlususun

Neyse…
Boşverelim bunları
Yağmurlardan bahsedelim
Yağmurların intiharını elmacık kemiklerinden
Suzulen gözyaşlarıma benzetirim hep
Belkide  bu yüzdendi endişelenişim
yükseklik korkum varken
Uçurumlara meyillenişim…

 

 

Fotoğraf: http://bit.ly/2IoERv5

 

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.