garip
garip
garip

Düş Dediğin/ Memet Devebakan

01 Eylül 2019 0
reklam

Bir büyük düş kırıklığı var üzerimde, Musa’nın asasıyla Kızıldeniz’i yarması gibi aralanıyor ağzım varlığının belirmesiyle. İsa’nın çarmıha gerilmesi gibi asılıp kalıyorum yokluğunun boşluğunda, sallanıyorum. Avuç içlerimde sensizlikten kalma binlerce mıhla saplanıp kalıyorum öylece.

Zaman ağır bir mengeneyle sıkıyor sınanabilecek her yerimi, yüzüm gün doğumuna dönük kaybolduğun yerden geri gelecekmişsin gibi öylece bir bekleyişten öteye geçemiyorum. Bir ağaç gibi, bir dönüşe yüz dönmüş gölgelerden suretler dili bir karış dışarıda sığınıyorlar gölgemdeki sensizliğin derinliklerine, yüzleri çatlak, göz bebeklerinde aklığın toprağa dönüştüğü ne çok yolcu var.

Düşten ve düşüşten kaleler yapıyorum, seninle sıvıyorum dışımın kabuğunu, çatlayan yerleri senin sesinle sağlamlaştırıyorum işte. Çamurdan kamyonlar yaptığım çocukluğuma bir tekerlek yetiştirir gibi yuvarlaya yuvarlaya götürüyorum, elim sonsuz boşlukta bir şeyleri arar gibi dolanıyor kainatta, saçının unutulmaya yüz tutan her teline her yeni gün yeni yeni adlar veriyorum.

Her yaşama bahane lazım nasılsa, her yeni güne seni bahane edip yeniden ve yeniden bir umuda kapılıyorum, senin olmadığın bir hayatta ne tür yaşayabilir bir insan inan bilmiyorum.

BENZER KONULAR
YORUM YAZ

YAZARLAR