garip
garip
garip

Derya Balcı / Şiirin Aşkı Öykü

01 Haziran 2019 0
reklam

boşluk,

yok/ luk/,

yitik sevdalar düşler ülkesinde

Yaşa\ma\yan mutluluk

Bir su damlasında boğulmuş

Gözler yalancıydı

Kalp ise …

Gözlerden önce gördü

Gitmekle kalmak arasında yaşananlardı beni hayata bağlayan. Belki de yaşamıyordum. Sadece nefes alıyor, bakıyordum öylece, masmavi denize dalgın algın… Bir gün gideceğini bile bile… Hayal aleminde gözlerine vurulmuştum, kalbimde bir çarpıntı, içimde kelebekler…

Vurulduk ey can;

                            kelebeklerin kanadından.

                                                     Uzandık toprağa

                                                                                  karışıyoruz.

Oysa mutluluk çok da uzakta değildi diye anımsıyorum. Belki;

Yanı başımda,

                                           Ellerimde

                                                                                      ya  da

                                            savrulan saçlarımın dalgalarında. . .

Kapıların ardında kalmıştı. Yüzüme kapanan kapılar. Kimseler duymasın diye, bir o kadar da büyük bir hevesle yapılan kapı aralığındaki fısıldaşmalar…

Bir söz olarak yaşadı adım. Uzun ve  kısa tamlamalar oldu ders kitaplarında. Eksiltili cümlelerde yer aldım yüklem olarak.

Sonra? Sonrası yoktu işte. Koca bir boşluktu.

U z u n b i r ö m r e s ı ğ d ı r ı l a n b o ş l u k…

Mavi beyaz bulutların gökyüzündeki dansını seyrederken güneşin ardında  gördüm seni ve parlayan gözlerini. Bana bakıyordun; gözlerin gülümsüyor; “merhaba…” diyor bana en sıcak sesiyle. Masamda, mavi vazonun içindeki kırmızı bir gülün yaprakları güneşten parlıyor, ve ardından gözlerin doğuyor.  Gözlerin gözlerimden içeri akıp gidiyor. Isıtıyor bakışların yüreğimi. Ve ben güneşin ardından bakan gözlerine bakarak yazıyorum.

“Şiirin aşkı kocamandı küçücük yüreğinde. Bilmek gerekmezdi yolun sonunu. Her mısra bir öykü olur, yaşardı.”

Fotoğraf: https://www.kisa.link/LSvE

BENZER KONULAR
YORUM YAZ

YAZARLAR