Deli Kızın Gülüşü / Devrim Turgut

 

Cama çarpıp zerrelerine ayrılan

Yağmur damlalarının

Vaadedilmiş yokoluşlarını izliyorum

Son gecenin karanlığında

Dilsiz,sağır mürekkep lekeleri

Ve küçük aymazlıklarım

Kolkola düşüp kalkıyorlar

Kan çölündeki ayyaşhanelerde

Asfalt çatlakları en güzel sarılara

Boyuyor çiçekleri

Anason cehennemindeki günahlar

Özgürlüğününe koşuyor

Sırtlarından vurula vurula

Tozunu toprağını yitirmiş

Anadolu bozkırı

İçi dışına kıvrılmış kurt sürülerine

Yurtluk eder

Donup kalan kadın yüzleri

Saplanan zehirli hançerleri

Çocuksuz anaların memeleri

Sökün eder bir an

Bakıra can veren kızıllığı

Deli kızın gülüşüne kadardır itikat

Sonrası ise tığla işlenmiş çoraklık

Yitirilmişlik bir kahramanın

Son kalesidir

Bildiğimin bilinmişliğine hayretleniyorum

Karşımda ise yüzü yanık

Kocaman bir boşluk

 

Fotoğraf: https://goo.gl/5HECjC

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.