Çıkrık / Sevim Demiröz

Bana markasız sütler emziren annem’e*

deniz siyah,
çünkü gece.
bir de nisan üstüne.

külah yaptığım takvim yapraklarını üst üste koyuyorum.
rakamlar öpüşünce daha da büyüyor sancılar.
adını anıyorum:
bir mezar taşı yüzüme tükürüyor.
çıkrık.
bu yangında rolüm bu kadar.

işte buradayım
ve hiçbir şey.

kalbimin cep kanyağı beni ayıltmak için asker gibi rütbelenmiş.
içtikçe susatan, cevapladıkça çoğalan sorular gibi dünya,
söylemedi deme;
bu trenler şehri ikiye bölmekten başka hiçbir işe yaramıyor.
söylemedi deme;
tanrı’nın dikim hatası bizi teğel teğel söken.
güneşe incelirsin, karanlığa soyunur.
ezelden ebede,
söylemedi deme;
kaf kefli cümlelerin arasında kırmızı bültenle aranır bazen tanrılar.

işte buradayım
ve hiçbir şey.

naz’ın kırmızısı
nar’ın yaprak dalları,
ve ölüm.
gördüm:
bir kadın istimlak edince toprağı,
saçları çocuğunun gerdanından süzülerek iner
yerkürenin damarlarından aşağı.
bütün gülümsemeler fotoğraflara hapsedilir,
anıların duvarlarını tekmelersin.
ömrünün sonuna kadar gelmez tahliye zamanı.

işte buradayım
ve hiçbir şey.

iyi niyetli bir keskin nişancının merhametine bırakıyorum şimdi düşlerimi
anısızın ve öylesine.
artık beklemiyorum bayram günlerini.
kutlamıyorum; resmi, gayr-ı resmi hiçbir serüveni.
ölmeden kemiklerim sızladı,
gömülmeden üzerimdeki ağırlığın adı toprak.
özlemenin kuytusuna çekilip,
müşterek bir acının yaralarına tuz basmak,
ve süt gibi helal kelimelerle anlatmak bir iklimi.
deniz siyah
çünkü gece
bu yangında rolüm bu kadar işte.
birgün sana geldiğimde,
ellerim boş olmasın diye
tek derdim sayfaları seninle doldurmak.

çünkü buradayım
ama hiçbir şey.

2 Yorum Çıkrık / Sevim Demiröz

  1. Dizelerinizde aktardığınız şekliyle, gerçekten de “… süt gibi helal kelimeler…”. Yüreğinize, emeğinize selamlar.

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*