çaresiz çiçekler ve tanrıyı kandırmak / Bekir Dadır

 

 

hışırtısıyla uyandım dünyanın
çaresiz çiçekler gördüm uluorta
çırpındım durdum yaşatmak için
kaypak ellerimle

gördüm orada gelinlerin alnına konan
kâkülün arasındaki filizleri
seslendim seslendim
duyuramadım sesimi
bir öpücük kadar uzaktaki bahçelere

küçük harflerle uyandım büyük bir dünyaya
bilemedim sustuklarımla çaldığımı
konuşkan nehirlerin
sessiz taşlarını

gördüm orada çocukların yüzlerine çalınan
kirpiklerinin arasındaki parkları
koştum koştum
yetişemedi ellerim
gece kadar yakın inceliklerine

hışırtısıyla uyandım dünyanın
çaresiz çiçekler gördüm uluorta
vazgeçtim yaşatmak için çırpınmaktan
kocaman mezarlar kazdım
kaypak ellerimle bahçelere

bildim umudu tükenmiş çiçekleri yaşatmak
kandırmakmış tanrıyı

 

 

 

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.