Billur Damlası Kadınlar / Serpil Kaya

Billur damlaları biriktiren kadınlar tanırım ben. Soğuk bir kış gecesi, içinde yanan alevi parmak uçları ile buğulu camlara yazan.

Düşüncelerinin derin dehlizinde boğulurken buz tutmuş kahvesini yudumlayarak soğuğuna soğuk katan.

Her gün ağardığında penceresinden içeriye süzülen kış güneşi damlalarıyla ısınmaya çalışan, ve her gece yorgan altı hesaplaşmalarıyla kendi kalbini kendisi ısıtmaya çalışan.

 

Kırmızı renkli kadınlar tanıdım ben.

Şarap kırmızısı, aşk kırmızısı, alev kırmızısı ..

Ama illa ki kor yangın kızılı….

 

Aşka yenilen kadınlar gördüm. El yazması mektuplara kırık düşlerini taşıyan.

Yada mavi bir daktiloyla kırmızı harfler yazan.

Acıyı da hüznü de kendi içinde çoğaltan, ve kendi yaralarını kendisi saran.

 

Eski bir plağın çıtırtısında Sezen Aksu’dan ”Hasret” şarkısını çalan..

Gözyaşlarını biriktirip biriktirip nağmelerin arasına akıtan.

Savaşçı kadınlardı onlar.

Yenilmeyi bile ibadetten sayan.

Her yenilişte gizli bir umut çiçeği bulan.

Kış Kardelenleri gibi, umudu soğuğun tam kalbinden yakalayıp alan..

 

Kadınlar azizim, kadınlar…

Acının, aşkın damıtılmış billur damlaları.

Kadınlar ki  Aşk’ın hâli..

Hoyrat hayatın naif çiçekleri.

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.