Baharları İncitme / Stefan Addo

Fotoğraf: Stella Stella

 

Nereden başlayacağını bilmediğin bir yazının ilk paragrafındasın. Belirsizliğin ve dengesizliğin içinde boğuluyorsun.
Bir adım atsan, kendine geleceksin.
Bir adım atsan baharları tekrar özleyeceksin. Ama korkuyorsun.
Acımasızca dokunduğun bedenlerin sessiz çığlıklarına teslim olmaktan korkuyorsun. Gökyüzünden kaçırıyorsun gözlerini.
Martıları duymak istemiyorsun bu sabah.
Olduğun yerde, yığıldığın kanepenin ayak ucuna muhtaçsın şu an.
Gel-git yaşamayı bıraktığın yaşlar bir hayli geçmişte kaldı. Şimdi tecrübelisin.
Ne gelmenin ne de gitmenin peşinde olmak derdindesin.
Gece, ay ışığı sokakları aydınlatırken; sen gölgelerden, gölgelere kaçıyorsun.
Umudunu yitirdiğin günün, yani kaybettiğin günün laneti olsa gerek diyorsun hayatın abartılı anlamsızlığına.
İyilikler olmasaydı kötülüğün kimseye bir zararı olmazdı diyorsun.
Doğanın tüm güzel renklerine kör olmuşcasına bakarken, yutkunuyorsun neden her şeyin sende gri olduğuna.
Düşünmek şimdi vakit alır, içkine ilave almayı, daha kârlı sayıyorsun.
Lanetlendiğin günden beri, yani kaybettiğin günden beri; kaç bedenle hatır için sevişip uykusuz kaldığın geceleri hatırlamak istemiyorsun.
Hayatın izleri ağır geliyor omuzlarına karabasan misali.
Sessiz, sedasız ve de itirazsız duruyorsun.
Benliğin, bir morfin etkisi edasıyla uyuşmuşken, sen çoktan yitirdiğin umutlarının izmarit gibi nasıl eriyip, gittiğini hatırlamıyorsun dahi.
Yalpalamak şöyle dursun artık mis gibi sürükleniyorsun hayatın tüm bu anlamsız girdabına. Hoşuna gidiyor, çektiğin acıların keyfini sürmek.. bir sigara, bir içki daha..
Bu kadar mükemmel olamazdı yıkılmak, ayılmaktan bu denli korkmak..
Şimdi bir yazının onca badireler atlatıp geldiği sondasın.
Ne sen geçmişte kayboldun ne de gelecek sana kucak açsın.
Baharları incitme. Tek çaren; gökyüzüne sarılmak olsun…

 

Fotoğraf: https://goo.gl/gptg7G

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.