Aşk Ölümdür… / Nalan Güven

Bitti mi yani şimdi?

Gittin mi sen bilmediğim bir uzağa? Hayatının hep bir yerlerinde olacaktım hani?

Oysa şimdi yokluğunla bana bıraktığın ölümün tadına varmaya çalışıyorum… Ölümümle randevulaşma planları yaparak, sana ulaşacağım yeni başlangıçların hayallerini kuruyorum… Nasıl mı?

‘Benim toprağımda yetişmiş yaprakların kurutulup senin tütününe karışmasını bekleyeceğim… Her bir nefesi çektiğinde içine gireceğim… Dumanım gözlerini yakacak… Kokum ellerine, saçlarına, tenine sinecek… Alışkanlığın olacağım… Güne benle başlayıp geceyi benimle bitireceksin… Dudaklarının arasından akıp hücrelerinin derinlerinde gezineceğim… Etrafındaki objeler daha bir anlam kazanacak benimle… Zaman çok daha hızlı akacak, beni her içine çektiğinde…’

Delilik bu değil mi? Ama sen bilmiyorsun, ben seni ne kadar özlüyorum… Hayallerinle avunuyorum…

Elimde soğumuş bir çay bardağı ve külü uzamış bir sigara ile kendimi hapsettiğim karanlık yalnızlığımın duvarları arasından, bazen parlak bir yıldızın ışıltısı gibi gecemi aydınlatıyor gözlerin… Hüzünlü bir gülümseyiş var suskun dudaklarının kıvrımlarında… Uzamış sakalların kaplamış çehreni… Belli, günlerden beri aynaya bakmadığın… Birkaç tel de olsa artmış saçlarındaki beyazlar, görmeyeli ben seni… Gözlerinin içi kızarmış, yoksa bana mı öyle geldi?

O dumanlı bakışların ardından nasıl gözüktüğümü ne çok merak ediyorum, sana hiç söylemiş miydim bunu?

Ne zamandır içi boş bir kuyuya terk ettim sorularımı… Gün olur da cevapları sormadan duyarım diye umut edeck kadar kabullendim beklemeyi…

Ve farkına vardım sonunda, bu bekleyişlerin beni ne kadar çok değiştirdiğinin… İstediğin ya da yapmaya çalıştığın ben, ben olabildim mi bilmiyorum…

Yokluğundan varlığımı oluşturdum… Sırlarla kaplı aynalarda buldum kendimi… El yordamı ile yürüdüm sensizlikte… Esrarlı gözlerinde… Gözüm kapalı buldum sokaklarını, boş odalarını, hüzün ambarlarını…

Sonsuzluğa açıldı kapıların… Ne selametle bitti sabrımın sonu… Ne aydınlığa çıktı yolum…

Teslim ettim kendimi sensizliğe… Ama umut var ya umut… Bitti dedirtmiyor… Belki bir gün… Başka bir yerde… Başka bir zamanda…

Ve ben seni özlerken belki de son nefesimde… Tuttuğum el sen olacaksın… Özlemimi bırakacağım avuçlarının içine…

Ve sen bileceksin o zaman… Aşk… Delilik… Aşk… Sen… Aşk… Ölüm…

İlk Yorumu Siz Yapın !

Yorumlar

E-posta bilginiz gizli kalacaktır.


*